Olivia Steijlen
arts-promovendus
Afdeling dermatologie, Erasmus MC Cancer  Institute Rotterdam

Bestemming: Boston, Massachussets, USA
Reisperiode: Oktober-December 2025

Achtergrond
Plaveiselcelcarcinoom van de huid is de op één na meest voorkomende vorm van kanker in Nederland, met jaarlijks circa 15.000 nieuwe patiënten. Een deel van deze patiënten (~2%) ontwikkelt uitzaaiingen, waarvan een aanzienlijk percentage ziekteprogressie doormaakt of hieraan overlijdt.

Onze onderzoeksgroep in het Erasmus MC ontwikkelde recent een predictiemodel om het risico op uitzaaiing bij patiënten met plaveiselcelcarcinoom van de huid te berekenen en zo gepersonaliseerde zorg mogelijk te maken. Ook de onderzoeksgroep van Emily Ruiz in Boston ontwikkelde een vergelijkbaar model (RISCC), dat daarnaast het risico op een recidief en overlijden voorspelt. Voordat deze predictiemodellen in de klinische praktijk kunnen worden geïmplementeerd, dienen zij extern gevalideerd te worden in een onafhankelijke patiëntenpopulatie, om de generaliseerbaarheid en betrouwbaarheid van de voorspellingen te waarborgen.

Voor dit onderzoek zijn we een samenwerking aangegaan om elkaars predictiemodellen extern te valideren en samen klinisch relevante afkapwaarden vast te stellen. Het verblijf bood ook de kans om van elkaar te leren, omdat de oncologische zorg in Nederland en de Verenigde Staten op belangrijke punten verschilt. Zo kregen we beter inzicht in elkaars klinische perspectieven en besluitvorming. Dit project vormt de basis voor verdere samenwerking tussen beide onderzoeksgroepen.

Reis
Tijdens mijn verblijf in Boston ben ik gestart met de voorbereiding van de externe validatie van onze modellen. Al snel bleek dat hiervoor aanvullende dataverzameling nodig was, waarna we in samenwerking met de lokale onderzoeksgroep een nieuwe dataset hebben opgezet. In deze periode werkte ik nauw samen met de biostatisticus om hun predictiemodel goed te begrijpen en dit op de juiste manier te kunnen valideren. Daarnaast liep ik mee in de kliniek en voerde ik gesprekken over relevante afkapwaarden. De analyses zijn momenteel nog gaande; met mijn verblijf in Boston kon ik de benodigde dataset en infrastructuur opzetten om het onderzoek verder voort te zetten.

Tijdens de validatiestudie bleek dat extra gegevens nodig waren. Daarom zijn we parallel een tweede onderzoek gestart, gericht op het voorspellen van ziekteverloop en overleving bij patiënten met uitzaaiingen naar de lymfeklieren. Omdat deze situatie relatief zeldzaam is, is grootschalig onderzoek lastig. Door Nederlandse en Amerikaanse gegevens te combineren, konden we de grootste internationale dataset op dit gebied samenstellen. Onze analyses lieten zien dat de huidige risico-indeling patiënten in de praktijk niet altijd goed toepasbaar is. Daarom ontwikkelden we een vereenvoudigde indeling met een vergelijkbare voorspellende waarde. De resultaten worden momenteel uitgewerkt in een wetenschappelijk artikel, dat naar verwachting medio 2026 wordt ingediend.
Tijdens mijn verblijf heb ik volop kunnen genieten van mijn tijd in Boston. Ik heb de kans gehad om toonaangevende onderzoekers te ontmoeten en inspirerende gesprekken te voeren, wat mijn enthousiasme voor onderzoek binnen de dermatologie verder heeft versterkt. De Amerikaanse cultuur, gekenmerkt door optimisme, ambitie en de drive om het maximale uit jezelf te halen, heb ik als bijzonder motiverend ervaren en neem ik mee in mijn verdere carrière.

Naast het harde werken bood Boston ook de kans om nieuwe hobby’s te ontdekken en mijzelf op andere vlakken te ontwikkelen. Zo heb ik tijdens de Indian summer (herfst) prachtige hikes gemaakt in de natuur rondom de stad, veel gesport, en lezingen gevolgd in het Harvard Art Museum.

Graag wil ik de René Vogels Stichting hartelijk danken voor het mogelijk maken van deze unieke onderzoeks- en leerervaring, die van grote waarde is geweest voor zowel mijn persoonlijke ontwikkeling als voor de voortgang van ons onderzoek.